MOQ และเครดิตเทอมในการค้าส่ง คืออะไรและต่อรองอย่างไร

ต้นทุนของการผลิตหนึ่งครั้งไม่ได้แปรตามจำนวนทั้งหมด การตั้งเครื่อง เปลี่ยนแม่พิมพ์ ล้างสายการผลิต และการเตรียมเอกสาร เป็นต้นทุนเท่าเดิมไม่ว่าจะผลิต 100 ชิ้นหรือ 10,000 ชิ้น MOQ คือจุดที่ต้นทุนคงที่เหล่านี้ถูกเฉลี่ยจนราคาต่อหน่วยยังอยู่ในระดับที่เสนอได้

สำหรับผู้จัดจำหน่ายที่ไม่ได้ผลิตเอง MOQ มักมาจากขนาดบรรจุของต้นทาง เช่น ต้องขายยกลังหรือยกพาเลท เพราะการแกะแบ่งสร้างงานและความเสี่ยงสินค้าเสียหายเพิ่ม

เสนอคำสั่งซื้อต่อเนื่องแทนการขอลดจำนวนครั้งเดียว ผู้ขายยอมรับล็อตแรกที่เล็กลงได้ง่ายกว่ามาก ถ้ามีข้อตกลงว่าจะสั่งต่อเนื่องในปริมาณที่กำหนด

ยอมรับเงื่อนไขอื่นแลกกับ MOQ ที่ต่ำลง เช่น จ่ายเงินสดหรือจ่ายมัดจำสูงขึ้น รับของตามรอบที่ผู้ขายสะดวกผลิต หรือยอมรับตัวเลือกสีและขนาดที่ผู้ขายมีอยู่แล้วแทนการสั่งทำเฉพาะ

รวมคำสั่งซื้อหลายรายการเข้าด้วยกัน ถ้าซื้อสินค้าหลายตัวจากผู้ขายรายเดียว การรวมเป็นคำสั่งซื้อเดียวมักผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำในภาพรวมได้ แม้แต่ละรายการจะไม่ถึง

ต้องตกลงให้ชัดว่านับจากวันที่ในใบกำกับภาษี วันที่ส่งมอบสินค้า หรือวันที่วางบิลตามรอบ ทั้งสามแบบใช้กันจริงและให้ผลต่างกันหลายวัน ความเข้าใจไม่ตรงกันตรงนี้คือสาเหตุของข้อพิพาทเรื่องการชำระล่าช้าที่พบบ่อยที่สุด

ผู้ซื้อที่มีรอบวางบิลควรแจ้งรอบให้ผู้ขายทราบตั้งแต่ต้น เช่น รับวางบิลทุกวันที่ 25 และจ่ายทุกวันที่ 10 ของเดือนถัดไป เพื่อให้ผู้ขายวางแผนกระแสเงินสดได้ถูก

การให้เครดิตเทอมคือการให้สินเชื่อ ผู้ขายจึงมักพิจารณาจากประวัติการชำระ ขนาดของยอดสั่ง และเอกสารของกิจการ คู่ค้าใหม่มักเริ่มที่การชำระก่อนส่งหรือมัดจำ แล้วจึงขยายเป็นเครดิตเมื่อมีประวัติ

บนตลาดกลาง PloenMall ทุกรายการแสดงราคาส่งต่อหน่วยและขั้นต่ำการสั่งซื้อไว้ตั้งแต่ในหน้ารายการ ผู้ซื้อจึงคัดออกได้ก่อนว่ารายไหนที่ขั้นต่ำเกินกว่าที่ต้องการ แทนที่จะไปรู้ตอนคุยแล้ว

ส่วนเครดิตเทอมเป็นเงื่อนไขที่ตกลงกันรายคู่ จึงอยู่ในใบเสนอราคาที่ผู้ขายตอบกลับ ไม่ใช่ตัวเลขที่ประกาศไว้กลางตลาด และเมื่อตกลงกันแล้ว กำหนดชำระจะถูกบันทึกไว้ในใบแจ้งหนี้และตามต่อในรายงานลูกหนี้ให้อัตโนมัติ